نوشته بودم
اگر مردم.
برایم با دست و دلی باز گریه کنید
دارو های شفا بخش را بیا ورید
بچینید روی رف آن طرف اتا قم
خواهرانم با صدای بلند در عصر گریه کنند
وهمسرم
صورتم را از باد برگرداند
وبه سمتی ببرد که دلم را برد
اگر مردم.
بر می گردم
وتورا چون رود خانه ای از نمک می نو شم.
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت 11:46 توسط باقر فهيمي
|