زیبا روی من، کجا می روی؟ بایست وگوش کن، کسی ک ترا بسوی خویش می خوا ند یار و فا داری است که پست و بلند را خوب مشناسد.

دلدار عزیز و خوشکل من،بیهوده فرار مکن. زیرا عشا ق همیشه در پا یان سفر هدیگر را باز می بینند. براین راز هر کس که فزند پدرش با شد خوب آ گا ه است.

عشق چیست؟هر چه هست مال فر دا نیست،مال همین امروز است،زیرا کسی از فردا خبر ندارد. چرا باید وقت رادرانتظار بیهوده تلف کرد؟بیا زیبای جوان من،بیا بمن بوسه ده،زیرا دوران جوانی خیلی زود گذر است.

«ویلیام شکسپیر»